Ghazal Ko Suvas

Artist: Suvas Agam 

Album : Ghazal Ko Suvas

Some One Else Is Singing From Within

                                                 

 

It may appear that I am the one who sings all these divine songs, compose all those soulful words and decorate it in beautiful notes of music. But I am strongly convinced that someone else from deep within is singing and is in charge. Many time the feeling of "yes it's my practice, my sweet voice, and compositions are the things which makes me the great singer and beloved of all audients" comes in my mind. And just to act polite I may say "thank you for appreciation but I am blessed by god to sing, its all up to god and that divine power" and more idealistic words may come out of my mouth. But when I think of Albert Einstein's quote "The most beautiful thing we can experience is the Mysterious", and I think to myself that, "this mysterious music which is beyond my mind is just the gift of mysterious, who is silently singing from my voice and is calmly writing from my hands." Here I shall elaborate more on the way we create work of art, institutional way of working in creativity, and self-reflection on music created by myself.

Last month, one morning I couldn't speak at all, my voice became so husky that I couldn't talk and make me understood, I had to speak low, I could hardly sing and it went for almost three week, with ayurvedic medicine I came into form again. Before this incident I was so confident about my vocal and music that I would obviously think my vocal and music is out there just like that and I owned it for granted but unknowingly when my vocal got interrupted that made me deeply understood that I may not even notice and suddenly, I am gone ! my vocal, my fan, my composition, my music all is just gone in a blink and I may not even notice. So this incident gave me a great insight and understanding that  "I am not the one who sings, actually some one else sings from within and am just a Poppet, reciting what that divine extraterrestrial wants me to perform, recite or compose." All sort of scientific logic comes in mind until the situation is under control, but when the situation is out of control the first thing we do is pray with god, and just by putting hands together, bowing in front of some deity of our faith we feel so relived, almost half of problem goes away by praying and believing that; all is under that divine power's control and will be ok with help of that power.

Since time immemorial, many people have performed the different form of art. Many came and went away with no trace but very few legendary artists and their creation live for ever. Either Meera, Kavir, Nanak, Chaitanya, Hari Das, Baiju Bawara, Tukaram, Mozart, Beethoven, Pablo Picasso, Leonardo Da Vinci, Krishna Das, Sanatam Kaur, Kitaro, Yani, Ustad Nushrath Fathe Ali Khan, Abida Praveen and many more sage like being creation is praised and recited by and by through the ages. The same thread that can bind all these artists is the feeling of devotion in their creation and all of them devoted their creation in the name of divine power not just a materialistic beauty. They praised the divine energy which binds all the being in universe. And created art, literature, and music to uplift the consciousness of themself and other. Some time they created materialistic creation symbolizing the divine entity which was misinterpreted by peoples. And this kind of misinterpretations will also go on as all of us are not in the same level of understanding.

As all being in this universe are blessed with some special talent and creativity, but very few only come to know the blessings of divine. I believe by the mercy of many masters and divine entity, I am blessed to know that. I dream, we all know our-self and create art with the devotion to mother nature and humanity, which will enlighten our art and fragrance of art shall circles the universe. As Osho says " when we feel like holding few drops of water from ocean in our hand then we loose whole ocean but when we keep our palm open the whole ocean comes in our hand." So just by being open to unlimited possibilities we are taken care of and that's exactly what I feel with my music. When I think 'I am the one in charge', the whole music becomes so greedy and low in vibration but when I devote the music for that unconditional lover nature and let it create music or flow through me; just magic happens after that.

It's not that I am speaking so idealistically but if we create our creation or work of art out of unconditional love and harmony to share the positive vibration to all being, for-sure that creation becomes more eternal and the whole existence helps us to make it more eternal creation. As Paulo Coelho says in "The Alchemist" that "If you dream to achieve some thing so intensely and strongly through your whole being then whole existence will conspire the nature to support you to make your dream come true." So, I sing and write my songs to heal the world, to share my unconditional love, to make my self an enlightened being and enlighten the whole universe. Then of course the god, the nature, the extraterrestrial, sings through my being. And I am no more alone whole existence rejoices and sings with me. Hence, I conclude that I am not the one who sings, someone else is singing from within.

Picture Courtesy : SADA @ Prakash Bhattrai 

म अाखा खाेलेरै सपना देख्दै सुनाैलाे बिहानि , शान्ति , प्रेम र सद्भाव गाउन चाहन्छु ।

 

          २००७ जनवरि २० मा बोधिसत्व स्वामि आनन्द अरुण ज्यु बाट परमगुरु ओशो को नव सन्यासमा दिक्षित भए पश्चात म दिक्षा पूर्वको सुवास नै रहिन, त्यो एक अनौठो भाव भने बालखकाल देखिनै थियो तर घर परिवार समाजको रँग र डंगमा नाचिरहेको थिए, तर एक अन्जानकोहि थियो म भित्र जो बाटो हिड्ने जोगि देख्दा खुसि हुन्थ्यो, मठ(मन्दिर जादा रमाउथ्यो र अध्यात्मिक सभा या अनुश्ठानमा बस्न रुचाउथ्यो, त्यो भाव र यो संसार बिचको पर्दा भने, यो देब भुमि जाहा ऋषिमुनिले वास गर्न रुचाए, जाहा पशुपतिनाथले बास गर्नुहुन्छ, जाहा खप्तड बाबा, शिवपुरि बाबा, योगि नरहरिनाथले बास गर्नुुभयो, यो मन्दिरै मन्दिरको नगरि काडमांडौ आउना साथ याहाको हावामा सास लिना साथ सन्यासको भाव जाग्यो र कहिले त्यो सत्गुरुको मंगल शुत्र लगाउ र त्यो परमको सुहागनि बनु भन्ने भाबले गुरु सम्म पुर्यायो ।

         मेरो जिवनमा संगीतको आगमन पनि अध्यात्म संग संगै भएको थियो, मेरो गाउ बर्दघाटमा म जन्मेकै वर्ष एक शिवालय मन्दिर बनेको थियो र त्यस ताका हरेक साझ हुने भजन कृतनमा म मेरो बुबाको काखमा बसेर जान्थे रे, र खुब नाच्थे रे, त्यो नृत्यको दृष्य भने कता कता सम्झन्छुु म, आज महशुष हुन्छ र म पूुण विश्वस्त छुु कि म भित्र त्यो परम शक्ता प्रतिको अनुराग र त्यो परम संगितको याद पनि त्यहि मन्दिरको भजनमा बोल्न पनि नजानि गाउदा गाउदै र नाच्नैै नजानि नाच्दा नाच्दै अवतरण भएको थियो ।

           संसारिक गित गाएर नै संगितको यात्रा अघि बढ्दैथियो, जब शाश्त्रिय संगीत अध्यायन मा लागे, शाश्त्रिय संगीतका हरेक स्वर र रागले त्यहि बैराग्यको भाव जगाईरहन्थे । जुन प्यास गुरुको सत्संगले मेटियो र त्यो बिन्दुबाट अब संसारका  सिकायत, दुख पिडा र नारि या पुरुषको नाक, कान, घाटि, आखा, इत्यादि वर्णित शरिर केन्द्रित गीतप्रति बितृष्णा पैदा हुदै गयो र संसारिक, भौतिकता भन्दा माथि उठेका गीत सृजना तिर लागे । सायद त्यस्तै केहि अलग संगीतको खोज गरिरहेको अवस्थामा मलाई गजलले छोयो र

सुनझै हजार चोटि खारेपो जीन्दगि हो ।

कुन बेहोशि ले भन्छ हारेको जीन्दगि हो ।।, 

जस्ता गजल गाउन थाले । यो क्रममा गहिरो प्रेम भाव अभिब्यत्त केहि गजल पनि गाए जस्तै

छ के के लुकेको सजल ति नयनमा ।

म देखि रहेछु गजल ति नयनमा ।।   

त्यस्तै

अतितको त्यो मधुर काहानि तिमीले बिस्र्याै मलाई थाहा छ ।

संगै सहेको त्यो घाम पानि तिमीले बिस्र्याै मलाई थाहा छ ।।

र रेडियो नेपालमा स्वर परिक्षा ऊतिर्ण भए पछि

म हारे रुपमा तिम्रो जुनेलि रात तिम्रै हो ।

नशाले भैगए अन्धो पिएको मात तिम्रै हो ।।, 

गाएँ र यि गजलले नै मलाई सुवास अगम भनेर चिनाए ।

यसै क्रममा मेरो युरोपको चार वर्षे बसाइको पहिलोे बिहान जब म पढ्ने क्याम्पसको पहिलो कक्षामा जोन लेनन को, ईम्याजिन भन्नेगीत पहिलो पल्ट सुन्दै गाउदा गह भरिएर आयो र छाति फुलेर आयो कि संसारमा यास्ता पनि स्रष्टा रहेछन जो संसारका  सिकायत, दुख पिडाका नकारात्मक भावका गीत भन्दा निकै पर समग्र संसार लाई एक घर र समग्र मानवसमाज लाई एक परिवार बनाउने भाव राख्दछन र मानवता लाई करुणा, मैत्रि र समानता सिकाउने गीत गाउदछन । हामी हाम्रो देशमा हाम्रो देश राम्रो र अरु दुश्मन भन्ने भाव विध्यार्थिमा जगाउने खालका कुरा सिकाउछौ तर त्याहा सारा संसारनै एक परिवार भन्ने हाम्रै उपनिशदका कुुरा

ॐ सर्वे भवन्तु सुखिनः

सर्वे सन्तु निरामयाः ।

सर्वे भद्राणि पश्यन्तु

मा कश्चिद्दुःखभाग्भवेत् ।

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥

या 
वसुधैव कुटुम्बम

सिकाईरहेको देखे बुझेपछि त्यस प्रहरमा मैले निश्चय गरेको थिए कि अब म जीवन पर्यन्त यस्तै भावका गीत मात्र गाउने छु । यो माहान संगीतको यात्रामा मलाई अन्य बिश्व भरिका कलाकार जस्तै बब मार्लि, बब डिलोन, केट स्टेफेन, कृष्ण दाश, शनातम कौर, यम सि योगि, कैलाश खेर,  नुशरथ फतेह अलि खान, आबिदा प्रविन र नेपालका रामेश, शिशिर योगि, आभाष र आनि चोईंग डोल्माले पनि निकै प्रभाव पार्नुभएको छ ।२०१४ को मार्च तिर होला नेपाली गजलको विकाशमा लागि परेका रेडियो कर्मि अच्यूत घिमिरेको बहुचर्चित कार्यक्रम बुलबुलमा अन्तवार्ताको क्रममा मैले एक नेपालि नयां गजलमा भाका हालेर गाएँ

म नाचिरहेछु देखाउनु केहि छैन

म हिडिरहेछु भेटाउनु केहि छैन

यो गजल रेकर्ड हुुदा पनि अच्यूत जि लाई कस्तो गजल गाउदैछु मैले भन्ने अन्दाज थिएन, न म नै पूण रुपमा सुनिश्चित थिए कि याे गजल गायन संगै मेराे गजलकाे धार तय हुने छ भनेर । र त्यो गजल याे संसार भन्दा निकै माथि उठेर लेखिएकोहुनाले  त्योे अन्तर्वाता पश्चात निकै प्रभाव पार्न सफल भयो । र श्री गणेश भयो मेरो दिब्य गजलको यात्रा, यस गजलका लेखक मेरा परम पृय मित्र र अग्रज साधक शान्तम र म बिच दिब्य गजल लेखन र संगित सृजनकर्म सुरुभयो फल स्वरुप केहि उत्कृष्ट गजल तयार भए जुन मध्ये एक मेरो पहिलो एल्वम मा समाविष्ट छ, जुन अब केहि मैनामा वजारमा आउदै छ ।
        
दिव्य गजलकाे याे यात्रामा, धेरै साधकलार्इ अब हामीले लेखेकाे गजल सुवासले नगाउने भए भनेर नराम्राे लागेकाे पनि पाए । म यस सन्दर्भमा यहि भन्न चाहन्छु कि । कैले सम्म रूदै कराउदै अाफ्नाे खुसि अरूबाट खाेज्ने , कैले सम्म नकारात्मक भावलार्इ बाेकेर हिड्ने । कैले सम्म अाेरालि लागेकाे हरिणाकाे चाल भयाे या नबिर्साे तिमिलार्इ नपाए तिमीलार्इ बिना अर्थ दिलमा सजाए , या जीन्दगीले एसरि धाेका दियाे , भनिरहने ।
बरू जीन्दगी याे उत्सव हाे वरदान र्इश्वरकाे , या म त लालि गुरास भएछु किन नभन्ने ।

हाम्राे नेपालीमा एउटा भनार्इ छ नि , 

जस्ताे खायाे अन्न त्यस्तै हुन्छ मन ।

जस्ताे खायाे पानी उस्तै हुन्छ बानी ।।

हामीले नजानिकन हाम्रा श्रष्टालार्इ नकारात्मक श्रृजनाहरू श्रृजित गर्न प्रेरणा दिइरहेका छाै , हामी बाेल्दा पनि नेपाल खत्तम भयाे , याहा केहि हुन सक्दैन अादि कुरा गरेर नकारात्मक हावा संप्रेशण गरिरहेका छाै त्यसैले काेही त यस्काे लागि उठ्नै पर्छ जस्ले सकारात्मक असर छाेड्न सकाेस । 

शिशिर याेगि जि ले गाए जस्तै 

   याे देशमा म एउटा मानिस खाेजिरहेछु

म पनि याे समाजलार्इ नयाँ दिशा दिन , नयाँ संगीत श्रृजना गरिरहेछु । र त्यस्ता सर्जककाे खाेजि गरिरहे छु जाे बिक्षिप्त भएर , रक्सि खाएर हैन ध्यन , साधना र प्रकृति या परम प्रति अहाेभावले भरिएर नयाँ गीत गजल लेखिरहेछन । यस्ता गीत गजल लेख्न ध्यान , साधना र सत्संगले नै अनुभुति र अभिब्यत्ति अाउने हुदा , त्यस्ता गीत गजल लेख्न चाहाने साथिहरूलार्इ त्यस तर्फ लाग्न अनुराेध गर्न चाहन्छु ।

याहा विश्व प्रशिद्ध संगीत सर्जक बिथाेबिनका हरफ हरू उल्लेख गर्न चाहन्छु 

 The vibrations on the air are the breath of God speaking to man's soul. Music is the language of God. We musicians are as close to God as man can be. We hear his voice, we read his lips, we give birth to the children of God, who sing his praise. That's what musicians are.

याे भनार्इले मलार्इ प्रस्ट पार्छ जस्ताे लाग्छ , म अाशाका गीत गाउन चाहन्छु , भराेसा का गीत गाउन चाहन्छु , साचाे गहिराे प्रेमका गीत गाउन चाहन्छु , अनि मलार्इ बनाउने याे प्रकृति र भगवानकाे गीत गाउन चाहन्छु, सपना गीत गाउन चाहन्छु , कल्पना गीत गाउन चाहन्छु , पकृति गीत गाउन चाहन्छु , म नेपाली हिमाल र लालीगुरासकाे सुवास संसार भरि फैलाउन चाहन्छु ।  म अाखा खाेलेरै सपना देख्दै सुनाैलाे बिहानि , शान्ति , प्रेम र सद्भाव गाउन चाहन्छु  । 

मलार्इ सहयाेग गर्नुहाेला ल । 

tl:j/ u'un 96 sd

परम प्रति समर्पित ग़ज़ल - दिव्य ग़ज़ल : इश्क-ए-हकीकी

दिव्य ग़ज़ल : इश्क-ए-हकीकी

 परम प्रति समर्पित ग़ज़ल - दिव्य ग़ज़ल : इश्क-ए-हकीकी 

गजल उर्दू साहित्यको लोकप्रिय विधा हो। कारण हो, यसले आफूमा सम्हालेको मानवीय मर्म( प्रेम। यहि प्रेमभावको, सेरोफेरोमा, वरिपरि र सन्निकट रहेर गजलको रचना हुन्छ। यद्यपि आजभोलि अन्य विषयपनि गजलले समेट्न थालिसकेको छ। तैपनि, गजल भन्ने बितिक्कै प्रेमभाव र श्रृङगार रसनै यसका पर्याय हुन्। 

अनुभवीका मुखबाट सुनिन्छ, प्रेममा घाइते नभएको र प्रेमले नबौरिएको जीवन के जीवन ? तसर्थ गजल, लेखन भन्दापनि प्रेममय जीवनको एउटा जीवनशैली या अनुभूति हो। प्रेमका दुस्साहसी (दिवाना) हरूले, प्रेमको काहालीलाग्दो खाँचको डर मात्र चाखेका छैनन्, यसको दिव्य टाकुरामा समयसिमा नाघेर समाधिस्थ भएको अनुभवपनि सङ्गालेका छन्। त्यसैले सूफी परम्परामा प्रेमको अनुभवलाई दुई किसिमबाट बयान गरिएको छ। ती हुन्,  

 इश्क्-ए-मजाजी र इश्क्-ए-हकीकी ।

सूफीहरू भन्दछन्, कसैलाई आफू समर्पित गरिदिनु, आफ्नो अहङ्कारलाई निमिट्यान्न पार्नु नै ईश्क-ए-मजाजी हो। प्रेम, उदाङ्गो हुनु हो, आफ्नो अहम लार्इ आफ्नो प्रेमको सामु नष्ट गरिदिनु हो। तर त्यतिले मात्र प्रेमातृप्त होइन्छ र ? त्यो त प्रेमको गहिरो खाँच र खुम्चा ओर्लेको मात्र हो। प्रेमको टाकुरा, चुचुरो टेक्न त बाँकी नै छ। प्रेमको यो चरणलाई सूफीहरू, ईश्क-ए-हकीकी अर्थात वास्तविक प्रेम भन्दछन्। यो नै दिव्य प्रेम या मनुष्यको परात्माप्रतिको प्रेम राग हो। यो अवस्थामा परमात्मासँग उच्चतम् प्रेम हुन्छ र उनको नै गुणगान गरिन्छ। सृजनाले आफ्नो सर्जकप्रति राखेको अद्भुत र अद्वितीय प्रेम छताछुल्ल हुन्छ। ईश्क-ए-मजाजीमा जे-जस्ता कमी र कमजोरीहरू हुन्छन्, ती कुनैपनि ईश्क-ए-हकीकीमा हुँदैनन्। यहाँ आईपुग्दा जम्मै अपूर्णता हराइ सक्दछन्, सबै पूर्ण हुन्छ। सबै पवित्र भइसक्छ र प्रेम गर्ने स्वयं परमात्मारुपि हुनजान्छ।यहाँसम्म आइपुग्दा जम्मै सिमाहरू मेटिइसक्छन् र प्रेमी कसैको सामुन्ने, या स्वयं परमात्माको सामुन्ने आफ्नो प्रेम उद्घोष गर्न, बदनाम हुन, उदाङ्गिएर नाङ्गो हुन र आफू मेटिनसम्म तयार हुन्छन्। ब्यक्तिगत अहमको यहाँ स्थान त के, चर्चा समेत हुँदैन। यत्रतत्र, सर्वत्र प्रेमीको छवि देखिन्छ र त्यसैमा लीन र एकाकार होइन्छ। सूफी मत छ, जबसम्म कुनै ब्यक्तिको ईश्क-ए-मजाजी, ईश्क-ए-हकीकीमा रुपान्तरण हुँदैन तबसम्म उसको जीवनले कुनै र केही अर्थ राख्दैन। 

त्यसैले सूफीहरूको साधनानै ईश्क-ए-हकीकीको अनुभव प्राप्त गर्नु हो। प्रेमको द्वारबाट आफ्नो प्रियतमसँगको एकाकारसम्म पुग्नु हो। उनीहरूले गाउनु, नाँच्नु, लेख्नु र जुनसुकै कृत्य, ईश्क-ए-हकीकी हो। यस्तो अवस्थामानै ईश्क-ए-हकीकी गजलको आगमन भएको हो। अर्थात्, दिव्य गजल त्यस्तो ईश्क-ए-हकीकीको भावले ओतप्रोत भएको अवस्थामा लेखिन्छ। जबसम्म प्रेममा आफू बाँकी होइन्छ, आफ्नो प्रयास जारी रहन्छ, त्यो ईश्क-ए-मजाजी हो। तर, जब सबै प्रयासहरू समाप्त भइसक्छन्, सबैथोक आफ्नो प्रेमी, मुर्शिद (गुरु) या खुदा (परमात्मा) लाई समर्पित गरिन्छ, तत्पश्चात जुन प्रेमरसको अनुभूति हुन्छ, त्यो ईश्क-ए-हकीकी हो। त्यस्तो प्रेमरसको भावले ओतप्रोत भएर लेखिएको गजल ईश्क-ए-हकीकी गजल हो। तसर्थ, दिव्य गजल, गजल रचना मात्र हैन, साधना हो, दिव्य प्रेमको। त्यो प्रत्येक प्रेमी साधककालागि उसको प्रियतमले दिएको प्रियतम उपहार हो, प्रसाद हो। त्यसैले दिव्य गजल रचनागायनको प्रथम शर्तनै ऊ आफ्नो प्रियतम या मुर्शिद या गुरुको दिव्यप्रेममा डुबेको हुनपर्दछ। अन्यथा त्यस्तो रचना सम्भव छैन। 

   

सामान्यतया नेपाली समाजमा उपलब्ध गजलहरू, ईश्क-ए-मजाजी गजल अन्तर्गत पर्दछन्। अर्थात, अहिले प्रचलित गजलहरूमा प्रेमी-प्रेमीका आफ्नो साथी सामु आफ्नो अहम् बिसर्जन गर्छन्, अर्थात उदाङ्गो हुन्छन्। नाङ्गिन्छन्। अझ त्योभन्दापनि तल झरेर एकअर्काको शरीर र अङ्गहरूको बर्णन र बिषयभोगको आवेदनमा नै अल्झिएका देखिन्छन्। यस किसिमले यहाँ प्रेम शुद्ध भइसकेको छैन, बासनायुक्त छ। तर दिव्य गजल नेपाली समाजमा लोकप्रिय भएमा त्यसले प्रेमको गुणवत्ता र मानकनै फेरिदिनेछ जहाँ प्रेमीहरू आफ्ना भाव र अभिष्ट भन्दा माथि उक्लेर आ-आफ्ना साथीमा परमात्माको छवि देख्न थाल्नेछन्। यसरी दिव्यगजलले मनुष्यलाई, मनुष्यताबाट दिव्यतामा रूपान्तरित हुने प्रेरणा दिन्छ र प्रार्थनाको पथमा डोर्यायउँछ। दिव्यगजल, यस अर्थमा एउटा छुट्टै जीवनशैली या आध्यात्म दर्शन हो जसमा समाज रुपान्तरणको प्रभावकारी उद्गमविन्दु हुने क्षमता छ। त्यसैले अब हामी सबैले हाम्रो प्रेममय जीवनलाई इश्क-ए-मजाजीबाट, इश्क-ए-हकीकीतिर लानुपर्छ। प्रेम दिव्य अनुभव हो। त्यसलाई त्यसैगरि ज्युनपर्छ। हरेक जीवन दिव्य हुनपर्छ, हरेक कृत्य दिव्य हुनपर्छ। हाम्रा हरेक सृजना दिव्य हुनपर्छ। हामीले दिव्य रच्नुपर्छ, दिव्य बाँच्नुपर्छ।

प्रेमको उच्च उत्कण्ठा, आदर्श र अनुभवमा आधारित्, गजल लेखनको प्रारम्भिक अभ्यास हामी केहि साथीसङ्गीहरूले सुरु गरेका छौँ। यस जमर्को बारे केहि उत्साही गजलकार मित्रहरू जिज्ञासु पायौँ। तसर्थ, गजलको यो दिव्य आयमको परिचय गराउने र सो लेखनमार्गमा उन्मुख गर्न गराउन यो हाम्रो प्रारम्भिक प्रयास हो। गजलको रेडियो कार्यक्रम बुल्बुलु मा र कोहलपुरका गजलप्रेमीका जमघटमा, श्री सुवास अगमले स्वामी प्रेमशान्तका गजलहरू (म नाचिरहेछु) र (सल्काउन गार्हो) लगायत अरुपनि यसै धारका गजल गाएपछि, अब हाम्रो समाजमा, सूफी समाज मा झैं दिव्य गजलले स्थान पाउने वा बनाउने मात्र हैन, एउटा सार्थक र बलियो धार स्थापना गर्नेछ र यहाँहरूको भावपूर्ण साथ पाउनेछ भन्ने विश्वास भएको छ। हामीहरूलाई सुझाव दिनुहोस् र सल्लाह दिएर हाम्रो मार्ग प्रसस्त गर्नुहोस् भन्ने अनुरोध गर्दछाै ।

 स्वामि प्रेम शान्तम् / सुवास अगम

You Are The One You Were Waiting For

We are Love Beings & should therefore live in Love Consciousness 

You Are The One You Were Waiting For Pic:Google.com

It is so simple. We human beings tend to make things so difficult. But in reality, it is very simple. Love is the most powerful energy there is on our planet and everything is based on the consciousness of our planet. How do we switch the consciousness of our planet from ego into love? By being loving beings. And how do you be a loving being? And this is why I’m teaching everywhere to share this message.

My message is remember who you are. This is 

absolutely vital to the equation. How can you be a loving being if you don’t even know who you are? How do you not judge someone if you don’t know who you are? Or for a moment, let’s realize that you each, every single one of us have a great I am, a soul, a spirit. And that the old paradigm of religion, of man-made religion, and all of these rules to be a good person, or a sinner or a saint, or to live perfectly get to heaven. Let’s set that down for a moment. That is something that man has made all of these rules to gain power and control over the human body, the human being. But for a moment, let’s think to ourselves: God has created you. And if God is your parent then you are, too, a god and goddess. And your great I am is God and goddess. It exists just like all of the love and energy that has created the universe. You’ve exist on a much higher level. Your sour and sprit does exist. And you are a great I am. And it is you who chose to send you to this planet. Not someone else. Not a man up there called a God who is a man and decided “You go to planet Earth, it’s going to be very, very hard.” And I’m going to erase your memory of everything and of me and it’s gonna be very difficult. But if you don’t live perfectly, you can’t come back to heaven. This do not happen. You are a great I am. You have a vast spirit – a consciousness. And you chose to send a spark of you to this planet. You chose. And it is you who loves you more than anything else ever could. You. You’re a great I am. You’re – you’re everything. And you sent a spark of yourself up here to gain a body, to have an experience, to learn and to grow and to come to this Earth’s school. And it is you. You’re a great I am watching over every second of every day. Every moment of your life is given to you by you. Your great I am is moving you around. You’re like a chess piece on a board. Every person you come in contact with, every experience – good or bad, easy or hard – is given to you by you to have the experience. To learn and to grow in your consciousness. When you know this, you realize that you are perfect. Your journey is given to you by you. And you get everything that you need the very moment that you need it. It is the same for me. It is the same for every person on this planet. In this known, the moment that you realize this, you are truly free, because you realize “I cannot, as an individual, judge anybody else on this planet. They are receiving the journey that they need by the person who loves them the most and knows exactly what they need every moment of everyday. Their own great I am. Everybody’s journey is given to them by them. And I cannot judge anybody for the journey that they’re on – whether I disagree with it or agree with it, whether I like what they are doing or believe in. It’s none of my business and I cannot judge that because it is given to them by their great I am, just like my journey is mine. This does not mean that we just have to ignore somebody that’s hurting another person. I always use this example. Woman in Copenhagen then asked me: If I know my neighbour is beating his wife, do I just let that go because that’s his journey? That’s her journey? Absolutely not. The moment that you know he is beating his wife, this has become a part of your journey. Your great I am gave you this knowledge for some reason. Now what is the best thing you can do at this moment? Every experience of everyday is given to you by you. And in every moment, you can ask yourself: what is the best decision, the best choice, from love, from my heart that I can make right now? And when you are living in this way, you know that you’re living in love. You know that you cannot judge a human being. You know you can support people, love people for who they are, for the journey that they’re on. 

You can love yourself as the great I am. You can lot go for being angry at God for the hardships and in your life. I know that you gave it to you to learn something great. That you can let go of anger and judgment and move forward in love. True love. 

Kiesha Crowther, “Little Grandmother,”

Kiesha Crowther, also known as “Little Grandmother,”

began receiving direct teachings from the spirit world and Mother Earth as a child who spent much time alone in the wilderness. As a child, she spent long periods of time alone in the wilderness, where she lived with and learned from the four-legged, one-legged, winged-ones and swimmers, as well as the star and stone people. Her young life was marked by many unusual experiences and abilities that she did not understand. As a child, she had been taught by the ancestors, grandmothers past, and Mother Earth, and was known for her ability to sense and communicate with wild animals and to see and work with energy.

Since being initiated on her path as Shaman and wisdom keeper at the age of 30, Kiesha has begun to share teachings and to conduct ceremonies and healing for the benefit of humanity and Mother Earth. She feels her responsibility to be carrying and communicating earth wisdom and the ancient knowledge for our current age. Toward this end, she has released videos of her talks, which are freely available on YouTube and which have been viewed by hundreds of thousands of people so far all over the globe. Her work as a Wisdom Keeper also includes the planting of sacred crystals in very specific locations around the world for the renewal and strengthening of Mother Earth’s precious ley lines. Her powerful message emphasizes how to shift individual and planetary consciousness, how to live in the heart in right relationship with Mother Earth, and to remember who we are–

THE GREAT I AM.

Little Grandmother resides in Maastricht, The Netherlands at the moment.

Contact her at: beautyawakens@gmail.com

If you want to hear and see her then here are few videos of her discourse

An enlightening info vid on Radiation

Friends, we
are surrounded by radiations from every corner and in every breath we take we
are in this radioactive air, the side effect of this RADIATION is beyond the
imagination and we really don't know in which aspect of life are we going to
see the effects and know about it and be aware of it, and I am afraid may be we
will be very late at that moment to do something about it.

That was the
one key point when I felt strongly to do something about it, and started doing
a research, mainly my research was based on YouTube, Google, Activists, Friends
& Spiritual / Yoga Masters, and many things started coming in front which continuously
started to hunt in my mind & heart to do something so I came up with the
idea of making this video and share it to the world .

I choose the
Pashupatinath Temple to make this video so that we not only convey this
important message but also show a beautiful site of OUR MESMERIZING COUNTRY
NEPAL, After devastating earthquake there is rumor about our country that
nothing is left to see in Nepal any more so it was also one way to show our
NEPALI SPIRITUAL SITE TO WORLD and say that we are standing in our legs strongly.

Along with
the technical Do & Don't I have tried to give more holistic suggestion
about wearing Cristal Mala, Walking in Grass - Mud, Seeing the morning sunrise,
Yoga, Meditation. The rest of information is also detailed given in this article
by Megan which I have shared you below.

I was co-operated
by my Spiritual friends Prakash Bhattrai ( Basista ) in Camera / Edit &
Production. Ganga Kharel ( Biku ) was also assisting in technical terms. We
will be presenting more videos about the consciousness and holistic alternative
lifestyle in coming days for sure. I know you will SEE & SHARE THIS VIDEO
with beloved friends & family, and I will be waiting to see your creative
comments and suggestion .

With Peace
Light & Love

Suvas Agam (
Suvas Chandra Kandel ), Prakash Bhattrai ( Basista ) & Ganga Kharel ( Biku ).

Ways to Reduce Cell Phone Radiation

Written by Megan, Experience Life
Magazine and published December 15, 2011.  This article is
reprinted here with notes for best protection by the Center for Electrosmog
Prevention (CEP).

1. When talking on your
cell phone, your safest bet is speakerphone mode with your phone a hand’s
length away. Not quite as good (because it still emits some radiation), but
better than holding the phone to your head, is a wired headset. A Bluetooth
emitter is your third choice. It will deliver lower levels of microwave
radiation than your cell phone, but more than the wired headset. Turn your
headset off when the phone is not in use. [For best protection, CEP also recommends
only using cell phone for emergencies, keeping cell phones away from babies,
children and pregnant women, not holding cell phone at all, place on table two
feet away or more, on speaker, and use only a Blue Tube headset, which does not
transmit radiation along wires or wirelessly]

2. Try not to keep your
phone turned on next to your body throughout the day. Or, if you must, position
the cell phone so that the antenna, which emits radiation, is facing away from
you. [For best protection, CEP also recommends: keep cell phone
off when not in use and use shielded pouch to keep it in, available online at
www.lessemf.com]

3. Try to use your phone
when you have the maximum number of bars, indicating the best reception. When
signal quality is poor, your phone emits more radiation.

4. Try not to use your
cell phone in elevators, cars, trains or planes. Cell phones draw more power,
and emit more radiation, in enclosed metal spaces.

5. Text instead of
calling whenever possible. The farther your phone is from your body, the
better.

6. When you are home,
use a wired landline. Remember, cordless phones connected to a landline can
emit radiation much like cell phones.

7. You may be tempted to
use one of the many radiation shields on the market, but keep in mind that they
may hamper reception, causing your cell phone to churn out more radiation. [ CEP also
recommends turning cell phones off when not in use and considering use of
bullion mesh shielding material when using cell phone, testing effectiveness
with a rf field meter that measures in microwave range, if desired.]

8. If you have a
wireless router in your house or apartment, keep it in a little-used room and out
of the bedroom (or turn it off altogether at night). Strive to keep your
bedroom as free of electronic radiation as possible. In addition to routers,
banish cell phones, wireless phones and computers. Purists will want to unplug
electric devices near the bed. If you are worried about “dirty electricity,”
use a battery-powered alarm clock and make sure that extension cords or power
strips do not sit under or around the bed. Avoid electric blankets and wired
mattress warmers. [For best protection, CEP recommends not having a
wireless router, use wired cable or phone line Internet only, remove all
cordless phones from home, do not use cell phone in home, use landline only]

9. Connect to the
Internet with an Ethernet cord, not a wireless router, whenever possible. [For best
protection, CEP recommends wired connections and elimination of all wireless in
home.]

10. Disable your
computer’s wireless connectivity software, including Bluetooth, Airport and the
like. Otherwise, your computer will continuously send out electronic
“handshakes,” exposing you to more EMFs.

11. Use a “wired-only”
printer, as well as wired computer peripherals like a mouse and keyboard.

12. The new generation
of wireless baby monitors, often configured to sit right under the bed or the
mattress, emit radiation comparable to a cell phone. [For best
protection, CEP recommends never using a wireless baby monitor in home. Humans
are the best baby monitors!]

13. Beware of
radio-frequency-based smart meters, increasingly being installed by utilities
around the United States to control power consumption within a house. They have
come under suspicion as a significant source of electromagnetic radiation. For
more information, please see www.smartmeterdangers.org. [CEP is the
founder of Smart Meter Dangers www.smartmeterdangers.org, strongly recommends
not sleeping near or in the same room as a smart meter (located on exterior
wall) and retaining or obtaining an analog meter whenever possible. Smart
meters are associated with symptoms of radiation-illness, including sleeping
problems, ringing in ears, skin rashes, seizures, headaches, migraines, swollen
sinuses, ear pain, breathing problems, and more, according to experts]

अत्त दिपो भव / Be Light Unto Your Self.

ॐ असतो मा सद्गमय ।
तमसो मा ज्योतिर्गमय ।
मृत्योर्मा अमृतं गमय ।
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥

 शाक्यमुनि भगवाना वुद्धले शरिर त्याग गर्ने क्षण अन्तिम प्रहरमा अत्त दिपो भव भन्दै बिदा लिनुभएकाे थियो । जुन त्यस समय पश्चात भारतवर्षमा अतयन्तै प्रख्यात रह्यो । यि शव्द सनातन धर्मकै उपज भएपनि यिनमा प्राण भने सम्यक संवुद्ध कै वाणीले दियो । यी शव्द नै वुद्धका अन्तिम शव्द र देशना थिए । हामीलाई परिवर्तन गर्न अरुले केही सहायता त गर्लान्, तर सार्थक कदम भने आफूले नै चाल्नु पर्दछ । एकको भोक अर्काले खाएर पूरा नभए जस्तै जीवनलाई सार्थक वनाउन पनि आफू स्वयं नै प्रदीप्त हुनु जरुरी छ ।
     पावोलो कोयलोको विश्व प्रसिद्ध उपन्यास ‘अल्क्यामिष्ट’ मा संकल्पको सम्वन्धमा भनिएको सम्वाद ॐ शान्ति ॐ भन्ने फारा खान निर्देशित चलचित्रमा उतारिदा भारत, नेपाललगायत हिन्दी चलचित्रका पारखीमाझ खुव दोहोर्याइयो । त्यो उही अल्क्यामिष्टको परिमार्जित तर उही अर्थ दिने सम्वाद थियो ‘इत्नी सिद्दतसे मैने तम्हे पाने कि कोसिस कि है, कि हर जर्रे ने मुजे तुमसे मिलानाकी साजिस कि है, क्हेतेहै अगर किसी चिजको दिलसे चाहो तो पुरी कायनात उसे तुमसे मिलानेकी कोसिसमे लग्जाति है ।’
यो सत्य कथन झण्डै वुद्ध चेतनाको नजिकको अनुभूति गरेका पावोलो कोयलोको अल्क्यामिष्टमा पनि साहै्र महत्वपूर्ण तरिकाले दर्साइएको छ । जुन सम्वादले त्यस उपन्यासको मुलपात्रलाई कर्म, संकल्प र संकल्पप्रतिको निरन्तर लगनले जीवनमा चाहेको बाटो हिड्न र चाहेको सपना पूरा गर्न सघाउँछ ।
     पूर्वीय सनातन परम्पराका सबै विद्वानहरुले र शास्त्रले पनि मानव जीवन वहुत दुर्लभ रहेको र मानव मात्र भई जन्मनुु आफैमा अहोभाग्यको कुरा बताउँछन् र वैज्ञानिक दृष्टिकोणले हेर्दा पनि अन्य प्राणिको जीवनभन्दा मावन जीवन उत्कृष्ट नै देखिन्छ । तर यदि सर्वेक्षण गर्ने हो भने धेरै मान्छे आज मानव जीवन भन्दा जनावरको जीवन राम्रो, सुखमय हुन्छ भन्ने भेटिन्छन् । युरोपका अधिकांस वृद्धवृद्धाको साथी कुकुर, विराला, घोडा भएका छन् । कहाँ थिम गल्ती भएछ होला ? कहाँ थिम के भुल भयो ? हामीले हाम्रो गरिमा किन भुल्यौ ? यी सवै प्रश्नको लागि मेरो एउटै उत्तर हुने छ त्यो हो – गलत संकल्प ।
      संकल्प भनेको के हो त त्यसो भए ? कसरी हामी गलत संकल्प गरिरहेछौ ? हामीले यो संकल्पको बारेमा किन जानकारी पाएनौ ? के हाम्रा विद्वान, गुरु, शिक्षक, पाका उग्रजलाई यसको बारेमा थाहा थिएन ? किन आएन यसको बारेमा कुनै किताव वा शास्त्रमा जानकारी ? यी सवै प्रश्नहरुको लागि मेरो उत्तर यस्तो छ –
      मानव जीवन भनेको यति दुर्लभ छ कि, मानव बनेर जन्म लिएर मात्रै इन्द्रलगायतका समस्त देवता पनि बल्ल मोक्ष प्राप्त गर्न सक्दछन् । त्यसैले यो कुरा गाँठो पारेर बुझ्नुहोस् कि ति सवै देवता भन्दा तपाई राम्रो स्थानमा हुनुहुन्छ । ति सवै देवताहरु एउटा जागिर खाइरहेछन्, केवल जागिर । कसैको के जागिर, कसैको के जागिर । तर मुक्त भएर विचरण गर्न, यो पवन, सूर्य, चन्द्र, वृक्ष, पात, माटोसँग एक हुने पालो पहिले तपाईले पाउनु हुनेछ अनि वल्ल देवताले, मानव वनि यो संसारमा आएपछि वल्ल पाउने छन् ।
     संकल्पले मानव वुद्ध बन्न सक्छ, अनि विल गेट्स पनि, अनि मदर टेरेसा पनि । अन्जान रुपमा गरिएका गलत संकल्पले नै असफलता, निरसताको माहौल तयार पारी पूरा एक मानव सभ्यता नै तहसनहस पार्न सक्छ । यो मिठो सत्य थाहा हुने सन्तहरुले कल्पकल्पदेखि यो कुरा भनि पनि रहेछन् । तर सम्झिनुहोस् त पछिल्लो हप्ता कहिले तपाईले एक सन्तसँग एक पूरा हप्ता सत्संग अर्थात् सत्यको संग गरेर विताउनुभो ? संम्झिनुहोस् त ध्यानको, भगवानको कुरा त वहुत गर्नु भयो होला, तर कहिले आधा घण्टा ध्यान गर्नुभयो ? ठूलाठूला व्यापारीका गाडी, घर आईफोन त हेरेर धेरै पल्ट डाहामा जल्नु भयो होला, तर ऊ त्यहाँ कसरी पुग्यो भनेर कहिले जीवनी पढ्नु भयो ? 
     संकल्पको विज्ञानले काम गर्ने तरिकाको केही अंश ॐ शान्ति ॐ चलचित्रको सम्वादमा पनि रहेको छ कि कुनै पनि उद्देश्य प्राप्तिको लागि पूरा प्राणले ऊर्जा दिएर मनदेखि लाग्ने हो भने सारा अस्तित्व नै तपाईलाई त्यो उद्देश्य प्राप्ति हेतु एक किसिमको चक्रव्यूह नै रच्न तत्पर हुन्छ । खप्तडवावले यस संकल्पलाई विचारसँग जोडेर ‘विचार विज्ञान’मा उल्लेख पनि गर्नु भएको छ ।
     संकल्पले कसरी काम गर्छ त ? संकल्पलाई बुझ्न एक नेपाली उखानले केही हदसम्म सहयोग गर्छ । ‘जस्तो खायो पानी उस्तै हुन्छ वाणी, जस्तो खायो अन्न उस्तै हुन्छ मन’ अर्थात हामी जे बोल्छौ, जे पढ्छौ, जे खान्छौ, त्यही कुराले नै हाम्रो जीवन तयार पार्दछ । सानो वच्चालाई विद्यालयमा शिक्षकले ‘गधा, कुकुर, तेरे दिमागमा गोवर भरिएको छ कि क्या हो?’ भन्ने हाम्रो सामान्य चलनको शव्द बनेको छ । म जहाँ तहि सुन्छु –मानिसहरु यसो भन्छन् –“‘मेरो जीवन त अस्तव्यस्त छ’ अभागि खप्पर जहाँ गए नि ठक्कर’, ‘मैले जे सोच्छु ठ्याक्कै उल्टो हुन्छ’, ‘भन्न सजिलो छ गर्न गाह्रो छ’, ‘छोटी मु वढी वात’, ‘सफल हुन गाह्रो छ’, ‘मेरो त भाग्य नै खोटो’ ‘अभागी पुर्पुरो’ आदी । यी वाक्यहरु यहाँ उल्लेख गर्दा मात्रै मलाई नकारात्मक अनुभूति भइरहेछ । कल्पना गर्नुहोस् त, जो मानिस हरेक दिन यी वाक्य दोहोर्याउँछ, उसको जीवन कस्तो होला ? सकारात्मकता प्रवेश गर्ने कुनै प्वाल वा चर समेत बाँकी छैन, यी वाक्यहरुको माझबाट । यो अस्तित्व या भगवान, या भाग्य या तपाईको जीवनले तपाईलाई यति धेरै प्रेम र श्रद्धा गर्छ कि – हजुृरको हरेक शब्दलाई उसले आदेश सम्झन्छ । र त्यो आदेशलाई चरितार्थ गर्न सम्भव–असम्भव सबै कुरा गर्छ । त्यसैले त जव तपाई ‘मैले जे सोच्छु ठ्याक्कै उल्टो हुन्छ’, भन्दा ठ्याक्कै उल्टो हुन्छ । अनि तपाई यो विचारमा झन दृढ बनी त्यो वाक्य जीवनभर दोहोर्याइरहनु हुन्छ । तपाई कुनै यात्रामा जाँदा सिटामोल र मलम लिएर जे पनि हुन सक्छ र भएमा काम लाग्छ भनी लग्नु हुन्छ । र अस्तित्वले ‘हजुृरको जे मर्जी’ भनी तपाईलाई घाउ र ज्वरो दुवै दिन्छ । अनि तपाई त्यसको वावजुद मैले यी दवाई ल्याएर कस्तो राम्रो गरे भनी भनिरहनुहुन्छ । सकारात्मक कुरा भन्नासाथ सारा अस्तित्व, हावा, आकाश, पात–पतिंगर, फूलले त्यो सकारात्मक विचारले तयार गरेको संकल्प दूरदूरसम्म लगेर सितल, सकारात्मक जवाफ नै तपाई सामु फर्काउँछ । नकारात्मक कुरा भन्ना साथ पनि फेरी अस्तित्वले त्यति नै त्वराको साथमा तपाईलाई पूर्णरुपमा नकारात्मक हुन इमान्दारीपूर्वक सहयोग गर्छ ।
     तपाईले सोचेको कुराले तत्क्षणबाट प्रभाव दिन थाल्दछ । र बोलेको कुराले त अझ त्यो भन्दा पनि छिटो । जब एक वच्चाले उरान्ठेउला ठूला सपनाको कुरा गर्छ, हामी उसलाई हाँसेर वा गाली समेत गरेर निरुत्साहित गछौं । जुन साह्रै ठूलो अपराध हो । अल्वर्ट आइस्टाइनले भनेका छन्  – ‘सानो सपना देख्नु पनि अपराध हो ।’ अर्का एक उद्योगपतिले भनेका छन् कि – ‘तपाईले कुनै काम गर्न सक्छु वा गर्न सक्दिन भन्दा दुबै पल्ट तपाई ठिकै बोलिरहनु भएको हुन्छ । किन भने तपाईको सोचको ऊर्जा जता जान्छ त्यही नै संकल्प अस्तित्वले बुझ्छ र त्यही नै हुन्छ ।’
नेपाली समाजमा र सञ्चारमा बज्ने ८० प्रतिशत गीत विछोडका, असफल प्रेमका र निरस जीवनका हुन्छन् । चाहे त्यो अरुणा लामाको ‘उदास मेरो जीवन’ होस्, रामकृष्ण ढकालको ‘ओराली लागेको’ होस्, स्वरुपको ‘म ढले’ होस् या अञ्जु पन्तको ‘नविर्से तिमीलाई’ होस् । जसले गर्दा संगीतमा लाग्ने नवपुस्ता यस्तै गीत गाउन र लेखक पनि यस्तै ढंगका गीत लेख्न खोजी रहन्छन् । जसले गर्दा नकारात्मक ऊर्जा नै सम्प्रेषण गरिरहन्छ । सञ्चारमा प्रसारित हुने समाचारमा पनि नकारात्मक समाचारले नै प्राथमिकता पाउँछ । सकारात्मक समाचारले अन्त्यमा वा स्थान नै नपाउने स्थिति हुन्छ । जसले गर्दा पूरा सभ्यता नै नकारात्मक कुरा पढेर, सुनेर, हेरेर हेर्किदैछ ।
     जे भयो, सकियो, हामीसँग आज छ, जुन स्वर्णीम नयाँ सभ्यताको जग हाल्न खुला हातसहित हाम्रो स्वागत गरिरहेछ । वच्चा, वयस्क या वृद्धका हरेक उरन्ठेउला सपनाको सम्मान गर्न सिकौ र सवै सम्भव छ भन्न सिकौं । र ‘आज मेरो दुर्घटना हुँदैन’ भन्ने होइन, वरु ‘आज म सफलता पूर्वक कर्म पूरा गर्नेछु’ भन्ने खालको सुगन्ध, सुगन्धित अत्तर जस्ता शव्द प्रयोग गर्न शुरुवात गरौ । वादल जति नै कालो भएपनि साना–साना नै किन नहुन् सेता सेता चाँदीका स्वेत रेसाहरुका कुरा गरौं । अब आजबाट वितेका नराम्रा होइन, राम्रा कुराका कुरा गरौं । र, हामी सवै मिले के हुँदैन भन्ने सोच राखौ । ‘यो कुरा गर्न गाह्रो छ’ भनेर नगर्नु भन्दा मनका कुरा सुनेर मनले जे भन्छन् त्यही कर्म गरौं । किनकि नकारात्मक कुरालाई धकेल्ने होइन, वरु सकारात्मक कुराले आफूलाई भरौ । अनि नकारात्मकताको सोच गर्नु नै पर्दैन । जति नै विषमः परिस्थितिमा पनि सम्भव भएसम्मको सद्विचारलाई नै अघि राखौं । कसैले गाली गरे गाली मात्र गरेको, नपिटेकोमा धन्यवाद दिनु, पिटी हाले नमारेकोमा अहोभावले भरिनु र मार्न नै प्रयास गरे, ‘अस्तित्वको त्यही नै अन्तिम इच्छा भए त्यो पनि स्वीकार प्रभु ! आजसम्म जति वाँचे आनन्दले वाँच्न पाएँ, यो जीवन अद्भूत थियो, त्यसको लागि धन्यवाद’ भनी मृत्युवरण गर्नु । मोक्ष, त्यही कतै पर्खिरहेको हुनेछ ।

 अस्तु ।

 सुवास अगम